Behiç Ak'in ikinci öykü kitabi, mahalle yasamina ve iletisime ayna tutuyor...Hiç konusmayan, ama herkesi dinleyen Alaaddin Bey'in en iyi arkadasi ufacik bir nokta hakkinda bile saatlerce konusabilen Memo'dur. Mahalleli, her sabah, doguya bakan bir bankta oturup günesin dogusunu izleyen, her aksam da..